"Przyjacielu Trochę serca nam ubyło Ile naprawdę Jeszcze nie wiemy Pamięć o Tobie Poniesiemy Zrobimy z nią Ile umiemy Ci co z urzędu Wieńce kładli Musieli odejść Do swych spraw Nas tak jak Ciebie Czas nie nagli Frajerzy zawsze Mają czas Bracie spod jednej anatemy Żegnamy Cię i dziękujemy Że Ci się chciało Być zakałą Gdy wystarczało Głośno klaskać Że Ci się chciało Widzieć całość Gdy wystarczała Biała laska Że Ci się chciało Być tylko sobą Zwyczajnie dobro od zła Odróżniać Kiedy nikogo Nie było obok Tylko służalcza Szepcząca próżnia" (j.kofta) Na jednym ze zdjęć Kamil przymierza się do krzyża. Naśladował wtedy gest Marka Hłaski ze słynnego zdjęcia. Skąd mogliśmy wiedzieć, że już niedługo znów pójdzie jego drogą...tym razem w sprawie o wiele poważniejszej... W naszych głowach i sercach pozostała masa wspomnień, wspólnych planów, których już nie zrealizujemy. Na dysku gigabajty zdjęć i filmów. Przyjacielu, trochę serca nam ubyło. Naprawdę, same jeszcze nie wiemy ile. Trudno teraz wyobrazić sobie, że nie będzie Cię na zdjęciach, w filmikach, że nie będzie Cię w życiu. Jedyne, co potrafiłyśmy zrobić, to zebrać to wszystko dla zachowania pamięci. Bracie spod jednej anatemy - Żegnamy Cię i dziękujemy. Mel i Pszczoła

Tagi : johnny whatever targaroth kamil wspomnienie