Krakowski Lajkonik u Norbertanek na Salwatorze (2010) HD
Zgodnie z wielowiekową tradycją, w Krakowie co roku w pierwszy czwartek po święcie Bożego Ciała, ma miejsce pochód i harce Lajkonika. Główny bohater zabawy -- Lajkonik (tatarzyn) -- waraz chorążym niosącym sztandar, przemierza tradycyjny szlak ze Zwierzyńca na Rynek Główny w towarzystwie kapeli Mlaskotów oraz orszaku włóczków odzianych w stroje krakowskie i "tatarskie". Pierwszy obrzędowy taniec ze sztandarem następuje na dziedzincu klasztoru Norbertanek. Najważniejszym i najtrudniejszym momentem rytualnego tańca Lajkonika, jest tzw. „zawijanie chorągwią": podczas gdy chorąży zatacza sztandarem zamocowanym na sześciometrowym drzewcu koło, Lajkonik biegnie za nim, próbując uderzyć buławą w orła widniejącego na chorągwi. W trakcie całego pochodu, który trwa do późnego wieczora, Lajkonik bije buławą każdego napotkanego przechodnia (bo to ponoć przynosi szczęście), zagląda do wszystkich mijanych sklepów i zbiera datki do sakwy, którą niesie towarzyszący mu włóczek. Historyczne początki pochodu nie są znane. Wiadomo tylko, że urządzali go zwierzynieccy włóczkowie, którzy od XIII lub XIV wieku tworzyli bractwo zajmujące się m.in. spławianiem drewna na potrzeby kopalń soli w Bochni i Wieliczce. Początków harców Lajkonika prawdopodobnie należy szukać więc w historycznym wydarzeniu, którym są napady tatarskie na Kraków w XIII wieku. Aktualny strój Lajkonika wykonano według projektu Stanisława Wyspiańskiego w latach 1903-1904. Lajkonik stał się jednym z nieoficjalnych symboli Krakowa.
Lajkonik harce tradycja tradition Zwierzyniec Salwator włóczkowie Tatarzy Kraków Cracov Sony HD Sydon 777
