
Elżbieta Ziółkowska & Zdzisław Półtorak NIEŁATWE ROZSTANIA Więc pojedziesz pociągiem przez wąwozy, przez łąki, przez tunele, wiadukty i las, potem mundur ubierzesz i zostaniesz żołnierzem w jednym z obcych, dalekich miast, a tu nasze miasteczko pozostanie nad rzeczką - rynek, stacja, uliczki ze trzy, gdy je sobie przypomnisz, to pamiętaj io mnie, spójrz na zdjęcie, nie zdradzaj i pisz. Niełatwe są takie rozstania na dworcach małych miasteczek, niełatwe są takie rozstania, coś w gardle ściska i piecze, i głos się urywa wpół zdania, i popiół nerwowo się strąca, niełatwe są takie rozstania na dworcach. Dworzec ma dwa perony,pociąg ma trzy wagony, takie małe to wszystko aż strach i zielona ławeczka jak we wszystkich miasteczkach a nad szkołą czerwony dach. A pamiętasz maturę i spotkania za murem? w starym parku pierwszy raz sam na sam, i wycieczki w niedziele, to doprawdy niewiele, lecz to wszystko, to wszystko co mam. Niełatwe są takie rozstania na dworcach małych miasteczek, nie łatwo przy takich rozstaniach odnaleźć słowa serdeczne, konduktor dał znak do wsiadania i para buchnęła na peron, niełatwe są takie rozstania na pewno. Już pociąg po szynach się wlecze, już dym twoją twarz mi zasłania i włosy, i oczy promienne, niełatwe są takie rozstania codzienne. Wyróżnienie na 1.Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu w roku 1963. Wykonanie - Elżbieta Ziółkowska, Zdzisław Półtorak Muzyka - Józef Kania Słowa - Andrzej Waligórski
ziolkowska
elzbieta
nielatwe
rozstania
polish
song
polska
piosenka
wroclaw
slaska
estrada
festiwal
opole