Epitafium dla majora "Ognia" - Andrzej Kołakowski
"Epitafium dla majora Ognia" autorstwa Andrzeja Kołakowskiego w nieco innej wersji niż studyjna. Ta też studyjna, ale nagrywana w innym studiu :) Akurat się tak złożyło, że zamieszczam w przeddzień rocznicy śmierci bohatera ballady...
epitafium ogień kuraś kołakowski andrzej ub wubp pubp kpp ppr nkwd woja II światowa nsz win ak zwz sp podhale zakopane sowietyzacja żołnierze wyklęci żw armia krajowa
"Niewolnictwo" - Andrzej Kołakowski
Pieśń Andrzeja Kołakowskiego do słów wiersza Zdzisława Brońskiego "Uskoka" NIEWOLNICTWO A kto chce być sługą, niechaj sobie żyje, Niechaj sobie powróz ukręci na szyję. Niechaj swoją wolę na wieki okiełza. Pan jest niedaleko, niech do niego pełza... Niechaj jak pies wierny czołga się bez końca Za żydowskim biczem, który go potrąca I najpierw głaskany, a potem wzgardzony, Niechaj bolszewikom wybija pokłony. A kto chce być wolnym i prawe ma serce, Niech walczy, niech cierpi, choćby w poniewierce. Niech ducha pokrzepi myślą o przyszłości Niech czoła nie zniża w podłej służalczości. PS Przed smaganiem autora za antysemityzm, poczytajcie najpierw proszę, skąd się te słowa tam znalazły...
uskok wyklęci ak broński kołakowski żołnierze win nsz antykomunizm bolszewicy walka podziemie powstanie
Na znojną walkę
Pieśń "Na znojną walkę" w wykonaniu Andrzeja Kołakowskiego. Na znojną walkę Słowa: Henryk Rasiewicz "Kim" Muzyka: według melodii "To śpiewa noc" Na znojną walkę, krwawy bój z wrogami, Każdego z nas sumienia wezwał głos. Przebojem iść a los iść musi z nami, A jeśli nie, to przełamiemy los. Życie lub śmierć rozdziela nam przypadek, Najwyższym prawem nam żołnierska cześć. Granatów huk, bojowych wypraw ślady, Twardego życia twardą tworzą pieśń. Bo nasza pieśń nie pachnie rozmarynem, Nie ma w niej dziewcząt, ni pachnących ust. Jak nasze życie pachnie krwią i dymem, Pieszczotą rąk, karabinowy spust. Naszą muzyką cekaemów bicie, Nocne ataki nam rozrywką są. Choć wrogi pocisk przetnie czyjeś życie, Kto pozostanie, wywalczy wolność swą. Dość mamy pęt, skończyła się cierpliwość, Dość mamy więzień i spalonych miast. Mścicielska pięść wymierzy sprawiedliwość, A naszą pieśń podniesiem aż do gwiazd. Bo nasza pieśń nie brzęczy łańcuchami, Kipi w niej bunt, nasz sprawiedliwy gniew; Ten przeciw nam, który nie idzie z nami, Jak wyrok groźny jemu jest nasz śpiew !
znojną walkę kołakowski kolakowski ak powstanie łupaszko łupaszka win nsz żołnierze wyklęci pw
THE CURE - Disintegration (live Wembley 1991)
A good old-time live version of 'Disintegration' so much different, dynamic-wise, from what Robert and his crew are feeding us with nowadays. Sigh... DISINTEGATION oh i miss the kiss of treachery the shameless kiss of vanity the soft and the black and the velvety up tight against the side of me and mouth and eyes and heart all bleed and run in thickening streams of greed as bit by bit it starts the need to just let go my party piece oh i miss the kiss of treachery the aching kiss before i feed the stench of a love for a younger meat and the sound that it makes when it cuts in deep the holding up on bended knees the addiction of duplicities as bit by bit it starts the need to just let go my party piece i never said i would stay to the end so i leave you with babies and hoping for frequency screaming like this in the hope of the secrecy screaming me over and over and over i leave you with photographs pictures of trickery stains on the carpet and stains on the scenery songs about happiness murmured in dreams when we both us knew how the ending would be... so it's all come back round to breaking apart again breaking apart like i'm made up of glass again making it up behind my back again holding my breath for the fear of sleep again holding it up behind my head again cut in deep to the heart of the bone again round and round and round and it's coming apart again over and over and over now that i know that i'm breaking to pieces i'll pull out my heart and i'll feed it to anyone <b>...</b>
cure disintegration wembley live 1991 1989 robert smith gallup simon thompson porl
