Jakub Bojko

Nieugięty syn ludu polskiego-wielki patriota. Obecnie prawie zapomniany. Jego dewizą było scalenie narodu i uzyskanie niepodległości z udziałem całego ludu na wzór powstania kościuszkowskiego, którego niemalże hymnem była pieśń "Bartoszu, Bartoszu...". Tekst pieśni. Bartoszu, Bartoszu, Oj nie traćwa nadziei, Bóg pobłogosławi, Ojczyznę nam zbawi. Tam w górę, tam w górę, Poglądaj do Boga, Większa miłość Jego, Niźli przemoc wroga. Z maleńkiej iskierki Wielki ogień bywa, Oj pękną, choć twarde Przemocy ogniwa! Oj ostre! Oj ostre, Ostre kosy nasze, Wystarczą na krótkie Moskiewskie pałasze. Kiliński był szewcem, Podburzył Warszawę, Wyprawił Moskalom Weselisko krwawe. Nauczył Kościuszko Pod Racławicami, Jak siekierą, kosą Rozprawiać z wrogami. Bóg nam dał, Bóg nam dał, Kraj wielki bogaty, W nim Głowackich wiele Brać ruskie armaty. Wszystko wziął podły wróg I wiarę nam kłóci, Myśli, że nas duszą Do siebie nawróci. Nie chcemy Berlińskiej, Petersburskiej wiary, Bóg nam dopomoże, Pobić króle, cary!
Jakub Bojko PSL Piast Witos Sucharski ludowcy Bartoszu nauczyciel chłop wieś patriota rozbiory Galicja kółka rolnicze wieśniak wsiowy pisarz wiejski rolnik Pawlak Podkański Wojciechowski solidarność rolników naród niepodległość Polski wójt Gręboszów Rataj Wincenty senator przedwojenny poseł marszałek parlament sejm senat poland polska warsaw














