
Obraz Jerzego Dudy-Gracza z 1980 roku opisany został przez Aleksandrę Łukaszewską z Domu Aukcyjnego Desa Unicum. Jerzy Duda-Gracz to klasyk polskiego malarstwa. W 1969 otrzymał dyplom na Wydziale Grafiki w Katowicach. W 1984 jego prace wystawiane były na weneckim Biennale Sztuki. W swej twórczości często posługiwał się pastiszem, groteską, karykaturą postaci ludzkich. Tworzył sceny rodzajowe, oparte na tradycji malarskiego surrealizmu i ekspresjonizmu. Jego obrazy zobaczyć można w czołowych Muzeach Narodowych (Kraków, Warszawa, Gdańsk, Poznań), a także w Muzeum Sztuki w Łodzi. Krzysztof Teodor Toeplitz pisał o malarstwie Dudy-Gracza, że to świat głęboko tragiczny. Świat, w którym człowiek nie potrafi znaleźć wewnętrznej harmonii i godnego miejsca. Sam artysta tak mówił o swojej sztuce: „maluję świat, który odchodzi, umiera, gdzie więcej jest snu, zdarzeń z dzieciństwa, świat w pejzażu przedindustrialnym. Na moich obrazach nie ma drutów telefonicznych, kabli, anten satelitarnych, samochodów, samolotów - tego wszystkiego, co zaprowadzi człowieka z powrotem na drzewo, jeżeli nadal będzie się tak intensywnie rozwijał pod tym względem".
Jerzy Duda-Gracz
duda-gracz
sztuka współczesna
polish art
contemporary art
desa unicum
dom aukcyjny
aukcja
licytacja
sztuki
desa
sztuka
malarstwo
painting
polish painting
pejzaż
landscape
Unicum